Stijn Meurkens

is programmeur, wiskundige, hardloper en zeiler. Over technologie, internet, mobile, productiviteit, Apple, media, kunst, politiek en alles wat me verder bezig houdt. Lees ook mijn tweets, of fork mijn code.

Afscheid van Facebook, één maand later

Precies een maand geleden verwijderde ik mijn Facebook-account. Goed, die maand was Februari – je kan het nauwelijks een maand noemen – dus wellicht komen mijn observaties erg vroeg. Desalniettemin mijn ervaring tot nu toe.

1.

Ik mis Facebook totaal niet. Het was even een paar dagen afkicken, onbewust zoekend naar een app die niet meer op mijn telefoon stond, maar ik ben blij met de tijd die het oplevert. Dode momenten worden weer doder, zonder de schijncommunicatie van het blauwe medium. Ik verveel me wat vaker, in de positieve zin van het woord. Er is weer wat meer tijd voor lezen, schrijven en nadenken.

2.

Ik mis niks. Vrienden nemen nu regelmatig persoonlijk contact met me op om me dingen te laten weten die voor mij relevant zijn, aangezien ze weten dat ik het niet meer via Facebook verneem. Dat levert vervolgens vaak een goed gesprek op, via telefoon of WhatsApp.

3.

Mensen, en zeker generatiegenoten, vinden het vrij bijzonder als iemand niet meer op Facebook zit. Je krijgt nogal eens een flauwe opmerking voor je kiezen.

4.

Ik ben niet de enige die het wel gehad heeft met het medium, weet ik inmiddels. Ik heb tientallen steunbetuigingen gehad, zelfs van onbekenden op Facebook. Meerdere bekenden van me hebben me aangegeven óók hun account te hebben opgezegd of geblokkeerd. Eén van mijn vrienden berichtte me dat hij zijn newsfeed volledig geleegd heeft; alleen mentions komen nog voorbij.

5.

Ik heb bijzonder veel reacties gezien van mensen die niet durven te stoppen met Facebook. Niet durven te stoppen. Hoe langer ik erover nadenk, hoe zieker ik dat vind.

6.

Voor ik mijn account annuleerde, heb ik mijn totale Facebook-archief gedownload. Zonder het door te hebben, heb ik een aantal jaar van mijn leven prachtig gedocumenteerd. Foto’s, gedachten, vriendschappen. Dit is beter dan een fotoalbum. (Inclusief de censuur van de mindere dagen, die plak je immers ook niet in je fotoboeken.)

7.

Ik mis een medium om de momenten te bewaren die ik op hiervoor Facebook deelde. Ik denk eraan om met Day One, of iets soortgelijks, dagboeken bij te gaan houden. Als een Facebook zonder vrienden. Ikzelf als mijn enige publiek.

8.

Het is hartstikke ingewikkeld om je Facebook-account te annuleren. De optie staat verstopt in de helpbestanden. Vervolgens wordt je na 14 dagen verwijderd, tenzij je voor die tijd inlogt. Aangezien wachtwoorden nogal eens worden opgeslagen in browsers en apps kan dat zomaar mis gaan.

9.

WhatsApp-groepen zijn een prima medium om dingen te delen met hen die je echt interesseren. En veel vertrouwelijker.

10.

Stiekem heb ik nog een accountje. Op een ander mailadres heb ik een leeg accountje aangemaakt, dat ook leeg en vriendenloos gaat blijven. Ik gebruik het alleen om de Facebook-pagina van deze site bij te houden. Vervolgens zijn er natuurlijk altijd grapjassen die dat ontdekken en vriendschapsverzoeken gaan sturen. Die flauwekul heb ik inmiddels weten te blokkeren: alleen vrienden van vrienden kunnen me nog zo’n verzoek sturen.