Stijn Meurkens

is programmeur, wiskundige, hardloper en zeiler. Over technologie, internet, mobile, productiviteit, Apple, media, kunst, politiek en alles wat me verder bezig houdt. Lees ook mijn tweets, of fork mijn code.

Meer doen met minder

Ik ben aanhanger van minimal computing. Dat heeft maar weinig met een minimalistische vorm van esthetiek te maken. Het is een stroming in het ontwerp en gebruik van technologie die gelooft dat het een onsje minder kan. Minder functies, minder knoppen, minder programma’s. Gebruikers hebben immers al genoeg aan hun hoofd.

Jarenlang was het de kern van de concurrentiestrijd tussen makers van hard- en software: wie heeft de meeste features. Nog meer knoppen, nog meer menu’s. Weer een extra werkbalk erbij. Het leidde tot programma’s die eruit zagen als de cockpit van een middelgrote Boeing. Elke hoek van het venster volgeplakt met knoppen en schakelaars. Opstarten duurt lang genoeg om koffie te gaan halen.

Het schrijnendste voorbeeld: Microsoft Word. Een programma waarvan de gemiddelde gebruiker zo’n 3% van de mogelijkheden gebruikt. En de rest zit in de weg.

Minimal computing is de tegenhanger van dit soort ellende. Het fenomeen is nooit officieel gedefiniëerd, maar draait voor mij om een tweetal principes:

  1. Ik wil software die één ding kan, en dat ook verdomd goed kan; het one thing well-principe.
  2. Ik wil geen functionaliteiten of software die ik toch niet gebruik. Ik bedenk eerst of ik niet al iets heb waarmee ik een gewenste taak kan uitvoeren, voor ik een nieuw stuk software installeer.

De redenen? Ten eerste word ik door mezelf al genoeg afgeleid als ik aan het werk ben. Mijn hoofd is een continue draaikolk. Dan heb ik geen programma’s nodig die mij nog eens extra komen afleiden met schreeuwerige features. Ik werk dus sneller als een programma mij niet in de weg komt zitten. Het is gewoon heel weinig efficiënt om op een mug te gaan schieten met een kanon.

Daarnaast is het een kwestie van het tegengaan van verspilling. Verspilling van geld dat je moet betalen voor grote pakketten als MS Office, maar ook verspilling van je computer. Hoe groter het pakket, hoe groter de last voor de ingewanden van je laptop. Tot voor kort werkte ik op een laptop van 5 jaar oud. Dat ging prima, omdat ik gebruik maak van hele lichte programmatuur die focust op de taak die ik wil volbrengen.

Wat betekent dat nou in de praktijk? Op mijn laptop staat bijvoorbeeld geen MS Office geïnstalleerd. Ik doe mijn tekstverwerking online, met het gratis Google Docs. Werken aan mijn blog doe ik in MacVim, een kloon van de spartaanse teksteditor vi, die stamt uit 1976. Waarom? Simpelweg omdat het heel goed is in de taak waar het voor gemaakt is: het bewerken van platte tekst.

Minimal computing is in een trend die gelukkig door begint te dringen. Zo worden bijvoorbeeld minimalistische teksteditors als Writeroom steeds populairder. En het succes van iPhones en iPads valt ook in dit licht te zien. Technologie die voor je uit de weg gaat, in plaats van dat het in de weg staat.

Durf jij MS Word te verwijderen?